Prof. Stanisław Karpiński: Rośliny są inteligentne!

W listopadzie Gazeta Wyborcza opublikowała rozmowę z prof. Stanisławem Karpińskim, genetykiem i fizjologiem molekularnym roślin, który został określony jako „uparty, niepokorny naukowiec z pasją”.

Wywiad zatytułowany Rośliny nie są głupie! to nie tylko nowo odkryte fakty o niezwykłych zdolnościach roślin, ale też rozważania o tym, co pomaga, a co przeszkadza tym, którzy są niezależni i chcą powiedzieć coś nowego w nauce.

Oto całość tej rozmowy:

Panie profesorze, twierdzi pan, że rośliny są inteligentne, że mają pamięć. Czy to nie nadużycie?

- Rośliny mają zdolności komunikacyjne i obliczeniowe, o jakich nam się nie śniło. I komunikują się nie tylko za pośrednictwem sygnałów chemicznych – już Darwin opisywał u roślin sygnały elektrochemiczne, co potem potwierdzili naukowcy z Rosji, Niemiec i Wielkiej Brytanii. Prąd powstaje np. w chloroplastach, podczas fotosyntezy i jest przekazywany dalej, do innych tkanek i organów rośliny, przez wyspecjalizowane komórki. Są to komórki otaczające tzw. nerwy liści, czyli kanały przewodzące wodę i substancje odżywcze oraz hormony. Natomiast komórki otaczające te kanały przekazują ten sygnał elektrochemiczny od liści coraz dalej, tak jak neurony ssaków przekazują sygnał nerwowy z mózgu do narządów i kończyn i z powrotem. Sygnał ten u roślin jest dwieście razy wolniejszy niż u zwierząt, ale rośliny nie mają przecież mięśni i w większości nie muszą wykonywać gwałtownych ruchów.

Prof. McIntosh na Uniwersytecie Szczecińskim

Od dziś do niedzieli w Szczecinie będzie można wysłuchać cyklu wykładów, które wygłosi prof. Andrew C. McIntosh z Uniwersytetu w Leeds w Anglii. Większość spotkań odbędzie się na Uniwersytecie Szczecińskim.

Tematem przewodnim wszystkich prelekcji będzie pytanie „Chaos czy projekt?”. Profesor, jak co roku, przyjeżdża do Polski na zaproszenie Biblijnego Towarzystwa Kreacjonistycznego.

 Oto plan wykładów:

„Kłopot z ateizmem”, ateizm z kłopotami

Szkarłatne A - ateistyczny "krzyż" zwolenników Dawkinsa

Ateizm, cóż za niezwykłe zjawisko! Nieskażona wątpliwościami pewność w nieistnienie Boga, aroganckie poczucie wyższości nad wierzącymi inaczej, niemal bałwochwalczy kult dla osiągnięć nauki i misyjna żarliwość w propagowaniu ideologii opartej na darwinowskim paradygmacie. A do tego własny system wierzeń i wartości, własne hasła, symbole i specyficzne sposoby wyznawania wiary, własne biblie, dogmaty, świątynie, msze, własna kasta kapłanów i poczet proroków. Ateizm, cóż za niezwykłe zjawisko!

Kłopot z ateizmem (The Trouble With Atheism) to niezwykle aktualny film dokumentalny, którego autorem jest brytyjski dziennikarz Rod Liddle. Film powstał w 2007 roku, a emitowała go niedawno telewizja PLANETE.

Rod Liddle na przykładzie Wielkiej Brytanii analizuje zjawisko ateizmu, a zwłaszcza tzw. „nowego ateizmu”, niezwykle chwytliwej ideologii, która jest mieszanką darwinizmu i materialistycznej filozofii. Rozmawia o tym zarówno z ateistami (min. z Richardem Dawkinsem i Peterem Atkinsem) oraz uczonymi, którzy ateizm odrzucają. Dociera do źródeł współczesnego ateizmu i wyciąga wnioski, które pewnie nie wszystkim się spodobają

Szczerze polecam obejrzenie całości. Warto. Oto ten film:

Poniżej dalsze części:

Prof. Vyskočil: „Wychowano mnie na ateistę”

Profesor František Vyskočil z Uniwersytetu Karola w Pradze jest neurobiologiem i fizjologiem. W swej dziedzinie stał się znany z badań w zakresie neurofizjologii. Ten wybitny naukowiec został wychowany jako ateista, lecz teraz głęboko wierzy w Boga.

Dlaczego zmienił światopogląd? W czasopiśmie Przebudźcie się! z listopada 2010 r. ukazał się wywiad z prof. Vyskočilem, w którym odpowiada na to pytanie. Oto ta rozmowa:

Jak się Pan zapatrywał na religię przed rozpoczęciem pracy naukowej?

Wychowano mnie na ateistę, a mój ojciec często pokpiwał z duchownych. W roku 1963 ukończyłem dwa kierunki studiów: biologię i chemię. Już w trakcie nauki wierzyłem, że teoria ewolucji wyjaśnia różnorodność form życia.

Złoty dzwoneczek z Jerozolimy – być może ze stroju arcykapłana

Bardzo ciekawe znalezisko z Jerozolimy przedstawili w niedzielę archeolodzy z Izraelskiego Zarządu Starożytności (IAA). Mały złoty dzwoneczek został znaleziony podczas wykopalisk w kanale ściekowym w starej części miasta. Pochodzi on z okresu Drugiej Świątyni, czyli sprzed około 2000 lat.

Wykonany ze złota dzwonek ma średnicę około 1 centymetra. Przetrwał w stanie nienaruszonym wraz z zawieszą, która niewątpliwie służyła do przeszycia nici i przymocowania do szaty. Znalezisko jest unikatowe, jeszcze nigdy nie udało się archeologom znaleźć takiego przedmiotu pochodzącego z tego okresu.

Ale najbardziej interesujące jest to – jak sugerują odkrywcy Eli Shukron i Ronny Reich – że ów dzwonek może mieć coś wspólnego z izraelskim arcykapłanem usługującym w świątyni w Jerozolimie. Być może był to element jego szaty. Jeśli tak, byłaby to naprawdę wielka sensacja, ponieważ do dziś nie zachowało się nic z wyposażenia tej świątyni i jej kapłanów.

Imagine, że John Lennon nie był ateistą i odrzucał ewolucję

John Lennon (1940-1980) wyrzucał ewolucję Darwina na śmietnik

Mało kto, jak John Lennon, członek grupy The Beatles, jest utożsamiany tak jednoznacznie z zachodnim ruchem lewicowym lat siedemdziesiątych wyrosłym na gruncie hipisowskiego buntu i sprzeciwu wobec wojny w Wietnamie.

W dużej mierze to zasługa jednego z jego największych przebojów, piosenki Imagine z 1971 roku, która stała się swego rodzaju manifestem antykapitalistycznym i antyreligijnym. Utwór roztacza wizję stworzonej przez ludzi utopii, gdzie nie ma własności, nie ma granic i nie ma religii, a ludzie żyją w braterstwie i dzielą się wszystkim z wszystkimi. Piosenka jest nawet uznawana za swego rodzaju hymn wszelkich humanistów i ateistów, a Lennon za ich swoistego proroka.

Każdy utwór mówi coś o autorze. Ale z pewnością nie wszystko. Czy John Lennon uważał się za ateistę i przeciwnika religii? Czy Imagine było jego wyznaniem wiary?

W roku 1980 po pięciu latach unikania życia publicznego John Lennon znów zaczął rozmawiać z dziennikarzami i dzielić się swoimi przemyśleniami na temat życia i świata. To był inny Lennon, mądrzejszy, dojrzalszy i bardziej szczery wobec siebie. Na pewno ktoś daleki od ikony kontrkultury śpiewającej ciągle utopijny song.

Co naprawdę myślał? Co wyznał krótko przed tragiczną śmiercią?

Film „Odkrywanie tajemnicy życia”

W roku 1993 w małym nadmorskim miasteczku Pajaro Dunes na środkowym wybrzeżu Kalifornii spotkała się grupa naukowców i filozofów z głównych ośrodków akademickich, by przedyskutować problem początków życia. Wszyscy oni zgadzali się, że obowiązujące w nauce od ponad stu lat wyjaśnienie problemu – teoria doboru naturalnego Karola Darwina – w świetle znanych współcześnie faktów naukowych jest niewystarczające. Wydarzenie to było punktem zwrotnym w powstaniu ruchu Inteligentnego Projektu.

Z przyjemnością prezentuję amerykański film dokumentalny Odkrywanie tajemnicy życia , który nie tylko wyjaśnia dlaczego poważni i uznani naukowcy odrzucili ewolucyjne wyjaśnienia powstania życia, ale też w ciekawy sposób przybliża (z pomocą świetnych animacji) funkcjonowanie „maszyn” biologicznych na poziomie molekularnym.

Film polecam szczególnie osobom zainteresowanym biologią i generalnie nauką.

Dowody na udane trepanacje czaszki w epoce brązu

Jedna z czaszek odkrytych w İkiztepe

Co jakiś czas pojawiają się tu i ówdzie informacje o dowodach na zadziwiające umiejętności starożytnych, które nawet dziś uznawane są za wysokie osiągnięcia cywilizacyjne. Na przykład znajdowane starożytne czaszki i kości niejednokrotnie sugerowały, że w starożytności przeprowadzano skomplikowane operacje chirurgiczne, łącznie z otwieraniem ludzkiej czaszki i majstrowaniem w mózgu.

Właśnie ostatnio archeolodzy znaleźli nowe, silne dowody na to, że już w epoce brązu ówcześni „neurochirurdzy” przeprowadzali zaskakująco precyzyjne trepanacje czaszek, które większość pacjentów mogła przeżyć. Odkrycia te pochodzą z terenów Turcji oraz z kultury Harappa w dolinie Indusu. Prawdopodobnie można je datować na pierwsze wieki po Potopie.

O odkryciu w północnej Turcji doniósł magazyn Discover. Podczas wykopalisk na stanowisku z epoki brązu w İkiztepe nad Morzem Czarnym archeolog Önder Bilgi z Uniwersytetu w Stambule znalazł kilkanaście czaszek z regularnymi nacięciami, w tym pięć, które miały czyste, prostokątne otwory świadczące o dokonaniu na nich trepanacji lub innych podstawowych operacji mózgu. Taka procedura mogła być wykonana w leczeniu krwotoków, raka mózgu, urazu głowy lub choroby psychicznej.

NASA odkryła kolejną strukturę chroniącą Układ Słoneczny

Dwie sondy NASA, które lecą w kierunku gwiazd położonych niemal 15 miliardów km od Ziemi, dokonały zaskakującego odkrycia – nasz Układ Słoneczny jest otoczony polem magnetycznym o strukturze bąbelkowej lub piankowej, a nie jak uważano wcześniej poskręcanymi liniami tego pola – poinformował przedwczoraj dailymail.co.uk (10.06).

Według uczonych, ta część heliosfery, czyli wielkiego „kokonu”, w którym znajduje się nasz system planetarny, skutecznie chroni go – a przede wszystkim naszą Ziemię i życie na niej – przed szkodliwym promieniowaniem kosmicznym.

Sondy Voyager 1 i 2 wyruszyły na misję 34 lata temu i są najbardziej oddalonymi od Ziemi obiektami stworzonymi przez człowieka. Obecnie podróżują z prędkością 38 tys. mil na godzinę w przejściu granicznym między naszym systemem a przestrzenią międzygwiezdną.

Ukończono słownik języka akadyjskiego – po 90 latach!

Babiloński tekst gramatyczny ze zbiorów Uniwersytetu w Chicago.

Aż 90 długich lat zajęło uczonym z Uniwersytetu w Chicago utworzenie pełnego słownika języka akadyjskiego, czyli mowy, którą posługiwali się Babilończycy i Asyryjczycy – informuje Chicago Sun-Times.

Po wielkich odkryciach archeologicznych w Mezopotamii w XIX wieku oraz bardzo intensywnych wykopaliskach w pierwszych dekadach XX stulecia, nastąpiła potrzeba usystematyzowania wiedzy o języku, w którym spisano większość z tysięcy odkrytych tam tabliczek z pismem klinowym.

Tego ambitnego zadania podjęli się w roku 1921 uczeni z Instytutu Orientalnego Uniwersytetu w Chicago. Wtedy właśnie, dwa lata po zorganizowaniu Instytutu, rozpoczęto prace nad Chicagowskim Słownikiem Asyryjskim (Chicago Assyrian Dictionary, CAD).

Inicjatorem projektu był wybitny amerykański archeolog, historyk i egiptolog James Henry Breasted (1865-1935), założyciel Instytutu. Breasted zainteresował się tym jednym z najstarszych języków, ponieważ chciał „odzyskać utraconą historię początków człowieka”.